Stichting Save Ruby's Life ~ Triodos Bank NL06 TRIO 0338630228 ~ KvK 68842376 info@saverubyslife.nl

Knuffelen

Even een korte update over Ruby.

Er zijn sinds de behandeling bij Infusio Frankfurt al veel dingen veranderd. Veel klachten zijn verminderd of zelfs helemaal verdwenen. Ze is natuurlijk nog lang niet ‘beter’ of de oude, maar we merken iedere dag wel weer iets waarvan we denken… hé… daar heb je geen last meer van 🙏

Ik zal een andere keer een uitgebreide lijst met alle klachten, kwalen en verbeteringen opsommen, maar voor nu noem ik er één die we vanochtend ineens opmerkten.

Ruby heeft sinds ze ziek werd enorm veel last gehad van haar huid. Deze werd extreem gevoelig voor aanrakingen. Ze had zoveel zenuwpijnen in haar lichaam en op haar huid, dat ik haar jarenlang bijna niet heb kunnen aanraken. Zelfs de lichtste streling deed haar vreselijk veel pijn met als gevolg dat ik haar heel lang niet meer kon vastpakken om haar te troosten en knuffelen. Dat vond ik extreem moeilijk omdat we altijd heel knuffelig waren en ze als kind meer op mijn schoot zat dan ernaast. Ook met uit bed halen en ondersteunen moest ik heel voorzichtig te werk gaan omdat iedere aanraking haar pijn deed.

Knuffelen zorgt er bovendien voor een reactie in je hersenen waardoor je oxytocine vrijmaakt. Je ‘happy hormoon’ dat je geluksgevoel verhoogd en is dus een essentieel onderdeel van je blij en geliefd voelen. Iets dat je extra hard nodig hebt als je zo extreem ziek bent.

Het eerste dat ze nu wil als ze wakker wordt is een knuffel. Ze heeft het lichamelijk contact zo verschrikkelijk gemist dat ze het nu, wanneer het maar kan probeert in te halen.

Toen ze vanochtend vroeg uit bed kwam en het erg koud had en bij mij kwam voor een knuffel en warmte en ik haar nogal ruw over haar rug heen aaide om haar op te warmen, riep ze niet AUW AUW AUWWWW… maar …ja lekker mammie. (Dit klinkt misschien een beetje ‘porno’ maar zo is het niet bedoeld  ).

Nadat ik haar een paar minuten hardhandig had staan opwarmen keek haar ineens aan en zei: Hé.. het doet geen pijn! Ik kan je gewoon hard vastpakken en in je knijpen zonder dat het pijn doet! Ja, zei ze verbaasd. Ze had het niet eens in de gaten! Dat is echt jaren geleden dat dat kon. Wat een verandering! Ze kan weer tegen lichamelijk contact 🙌

Moet je je voorstellen dat je huid zo’n pijn doet dat je niet aangeraakt kunt worden. Nooit de warmte voelen van iemands handen of lichaam als je je slecht voelt en verdrietig voelt. Nooit een aai over je bol of een knuffeltje om je te troosten en moed in te praten. Dat deed mij als moeder zo veel pijn, dat kan ik niet eens uitleggen. Ik vond het hartverscheurend om mijn dochter ondraaglijk veel pijn te zien lijden zonder dat ik daar op wat voor manier dan ook maar iets aan kon doen.

Dat ik haar nu weer lekker kan vastpakken en een stevige knuffel kan geven is alle stress van de CF en de reis naar Frankfurt meer dan waard geweest! 🙏

Fijne dag 🍀🍀🍀

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmailby feather

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *